Wiktor Korecki – polski malarz-pejzażysta. Urodził się w Kamieńcu Podolskim (w źródłach spotyka się datę 1890 lub 1897), zmarł w 1980 r. w Milanówku.
Ukończył gimnazjum w Kijowie i studiował w Szkole Rysunkowej N. I. Muraszki. Po studiach wrócił do rodzinnych stron, a w 1921 r. przeniósł się do Warszawy, gdzie prowadził pracownię (część dorobku spłonęła w 1944 r. podczas Powstania Warszawskiego). Po powstaniu przeszedł przez obóz w Pruszkowie i trafił do obozu pracy w Lipsku; po wojnie zamieszkał w Komorowie, a następnie w Milanówku.
Malował głównie nastrojowe pejzaże (często Mazowsza) – rzeki, lasy, wsie, zimowe drogi i rozlewiska, z wyczuciem pór roku; wskazuje się wpływy tradycji polskiego malarstwa pejzażowego (m.in. Chełmońskiego i Rapackiego). W okresie międzywojennym wielokrotnie wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych.
Polski 
English