Leonor Fini (1907-1996) \u2013 argenty\u0144ska malarka surrealistyczna pochodzenia w\u0142oskiego. Urodzi\u0142a si\u0119 w Buenos Aires w Argentynie, wychowywa\u0142a si\u0119 w Trie\u015bcie we W\u0142oszech. W wieku 17 lat przenios\u0142a si\u0119 do Mediolanu, a nast\u0119pnie do Pary\u017ca. Tam pozna\u0142a: Paula \u00c9luarda, Maxa Ernsta, Georges\u2019a Bataille\u2019a, Henri Cartier-Bressona, Pabla Picasso, Andr\u00e9 Pieyre de Mandiargues oraz Salvadora Dal\u00ed i jego \u017con\u0119 Gal\u0119. Podr\u00f3\u017cowa\u0142a po Europie samochodem Cartier-Bressona, kt\u00f3ry w czasie jednej z takich podr\u00f3\u017cy wykona\u0142 s\u0142ynne zdj\u0119cie Fini nago w basenie. Zdj\u0119cie to sprzedano w 2007 za 305 000 dolar\u00f3w (co jest cen\u0105 rekordow\u0105 za jego prac\u0119). Malowa\u0142a portrety Jeana Geneta, Anny Magnani, Jacques\u2019a Audiberti, Alidy Valli, Jeana Schlumbergera (projektant bi\u017cuterii) i Suzanne Flon, jak r\u00f3wnie\u017c wielu innych znanych celebryt\u00f3w Pary\u017ca.
\nMimo bliskich zwi\u0105zk\u00f3w z kr\u0119giem surrealist\u00f3w, sama nie uwa\u017ca\u0142a si\u0119 za jedn\u0105 z nich. Jednak jej prace wystawiano cz\u0119sto razem z dzie\u0142ami surrealist\u00f3w. Jej obrazy s\u0105 bardzo osobiste i symboliczne, czasem nieco teatralne. Wida\u0107 w nich fascynacj\u0119 kobiecym cia\u0142em i seksualno\u015bci\u0105. Podczas pracy dla Elsy Schiaparelli zaprojektowa\u0142a flakon perfum Shocking, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 standardowym produktem firmy Schiaparelli. Projektowa\u0142a te\u017c kostiumy i dekoracje dla teatru, baletu i opery. Zaprojektowa\u0142a kostiumy do film\u00f3w Renato Castellani \u2013 Romeo i Julia (1954) i Johna Hustona Walk with Love and Death (1968). By\u0142a raz zam\u0119\u017cna, na kr\u00f3tko, z Fedrico Venezianim. Od 1941 roku by\u0142a zwi\u0105zana z w\u0142oskim arystokrat\u0105, by\u0142ym konsulem w Monako Stanislao Leprim, kt\u00f3ry pod jej wp\u0142ywem zaj\u0105\u0142 si\u0119 malarstwem surrealistycznym. Od 1952 roku Fini zwi\u0105za\u0142a si\u0119 z polskim pisarzem i publicyst\u0105 Konstantym Jele\u0144skim. Od tego roku a\u017c do \u015bmierci Lepriego (1980) i Jele\u0144skiego (1987), mieszkali razem we troje w domu w Pary\u017cu, prowadz\u0105c intensywne \u017cycie towarzyskie i obracaj\u0105c si\u0119 w\u015br\u00f3d bohemy artystycznej. Wszyscy troje byli biseksualni i prowadzili tak\u017ce do\u015b\u0107 swobodne \u017cycie seksualne, wchodz\u0105c w zewn\u0119trzne zwi\u0105zki. Za namow\u0105 Jele\u0144skiego Fini udost\u0119pni\u0142a Galerii Lambert (pomys\u0142odawc\u0105 i za\u0142o\u017cycielem by\u0142 Kazimierz Romanowicz) list\u0119 adres\u00f3w marszand\u00f3w, kolekcjoner\u00f3w, snob\u00f3w i bywalc\u00f3w salon\u00f3w oraz krytyk\u00f3w sztuki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Technika:<\/strong> litografia barwna na papierze, sygnowana o\u0142\u00f3wkiem p.d.: Leonor Fini<\/em>; numerowana o\u0142\u00f3wkiem p.l.: 78\/205<\/strong>. Opis:<\/strong> Stan zachowania:<\/strong> bardzo dobry; papier bez widocznych uszkodze\u0144, naturalne \u015blady czasu; oprawa z niewielkimi \u015bladami u\u017cytkowania.<\/p>\n Proweniencja:<\/strong> kolekcja prywatna – Francja<\/p>\n","protected":false},"featured_media":8628,"template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false},"product_cat":[41],"product_tag":[38],"class_list":["post-8626","product","type-product","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","product_cat-grafiki","product_tag-fini-leonor","product_shipping_class-rodzaj-wysylki-3"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t
Oprawa:<\/strong> rama, passe-partout.
\nWymiary:<\/strong> w \u015bw. p-p.: 50 x 59 cm, 68 x 77 cm<\/p>\n
Kompozycja przedstawia dwie siedz\u0105ce, zwr\u00f3cone ku sobie kobiety \u2013 typowe dla Fini, majestatyczne \u201edubletowe\u201d uj\u0119cie o aurze teatralnej sceny. Bohaterki zajmuj\u0105 fotele po obu stronach w\u0105skiej szczeliny mi\u0119dzy zas\u0142onami o koronkowym, ornamentalnym rysunku. Aksamitna, zielono-oliwkowa tonacja, mleczne modelunki cia\u0142a i subtelne przej\u015bcia barw buduj\u0105 atmosfer\u0119 p\u00f3\u0142snu. Artystka \u2013 znana z odwracania tradycyjnych r\u00f3l i mitologii kobieco\u015bci \u2013 konstruuje tu obraz intymnego, milcz\u0105cego dialogu, gdzie symetria i lustro-podobny uk\u0142ad wzmacniaj\u0105 motyw dwoisto\u015bci i wewn\u0119trznego napi\u0119cia.<\/p>\n