{"id":5475,"date":"2023-12-26T15:36:25","date_gmt":"2023-12-26T14:36:25","guid":{"rendered":"https:\/\/kwintesencja.art\/?p=5475"},"modified":"2024-03-12T13:38:45","modified_gmt":"2024-03-12T12:38:45","slug":"kobiety-i-koty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/2023\/12\/26\/kobiety-i-koty\/","title":{"rendered":"Kobiety i koty"},"content":{"rendered":"\n

L\u00e9onard Tsuguharu Foujita <\/strong>(1886 Tokio \u2013 1968 Zurych) \u2013 japo\u0144ski malarz, grafik i rysownik.
Ekstrawertyk i bon viveur. Nale\u017ca\u0142 do bohemy artystycznej Montparnasse\u2019u.
By\u0142 jednym z najwybitniejszych japo\u0144skich artyst\u00f3w XX wieku.<\/p>\n\n\n\n

Foujita urodzi\u0142 si\u0119 w 1886 roku w Tokio w arystokratycznej rodzinie. By\u0142 najm\u0142odszy z czw\u00f3rki rodze\u0144stwa. Jego ojciec by\u0142 genera\u0142em i lekarzem japo\u0144skiej armii. Gdy Tsuguharu mial 5 lat straci\u0142 matk\u0119. Opiek\u0119 nad nim przej\u0119\u0142a starsza siostra. Jego burzliwe relacja z kobietami (by\u0142 pi\u0119ciokrotnie \u017conaty) t\u0142umaczy\u0142 w\u0142a\u015bnie tym do\u015bwiadczeniem z dzieci\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n

Zainteresowanie sztuk\u0105 wykazywa\u0142 ju\u017c od najm\u0142odszych lat.
W 1905 roku pocz\u0105tkuj\u0105cy artysta zosta\u0142 przyj\u0119ty do tokijskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych, gdzie studiowa\u0142 pod okiem Kurody Seiki \u2013 japo\u0144skiego artysty, kt\u00f3ry lata 80. XIX wieku sp\u0119dzi\u0142 w Pary\u017cu. Foujita nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 specjalnie na tle innych student\u00f3w.
W 1913 roku, po uko\u0144czeniu Uniwersytetu Sztuk Pi\u0119knych w Tokio, za zgod\u0105 ojca postanawia wyjecha\u0107 do Pary\u017ca. Zostawia swoja pierwsz\u0105 \u017con\u0119 i po 45 dniach dop\u0142ywa statkiem do Marsylii.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Foujita – Autoportrait (1910)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

We wczesnym li\u015bcie do ojca pisze: \u201eUwa\u017caj mnie za martwego, dop\u00f3ki nie stan\u0119 si\u0119 s\u0142awny\u201d.

Kiedy dotar\u0142 do Pary\u017ca od razu uda\u0142 si\u0119 do Montparnasse, dzielnicy artystycznej bohemy.
Pocz\u0105tkowo przyja\u017ani\u0142 si\u0119 z malarzem Manuelem Ortiz de Zarate, potem pozna\u0142 meksyka\u0144skiego artyst\u0119 Diego River\u0105, kt\u00f3ry zabra\u0142 Japo\u0144czyka do pracowni Pabla Picassa. Malarz wyszed\u0142 z pracowni oczarowany i zainspirowany. Artysta utrzymywa\u0142 tak\u017ce przyjazne stosunki z innymi znanymi malarzami: Kislingiem, Modiglianim, Soutine\u2019em, Matiss’em i innymi.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Leonard Tsuguharu Foujita, Autoportret w pracowni, 1926<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W Pary\u017cu Foujita zyska\u0142 reputacj\u0119 ekstrawertyka i bon viveur. Znany by\u0142 wielu przyjacio\u0142om jako \u201eFou Fou\u201d, urz\u0105dza\u0142 wystawne przyj\u0119cia i nosi\u0142 du\u017ce z\u0142ote kolczyki, fryzur\u0119 \u201ena grzybka” i du\u017ce okr\u0105g\u0142e okulary. Podczas wizyt w operze nosi\u0142 nawet aba\u017cur jako kapelusz, udaj\u0105c, \u017ce jest to konwencjonalne nakrycie g\u0142owy w Japonii.

W trakcie I Wojny \u015awiatowej, kiedy wielu artyst\u00f3w ucieka\u0142o z Pary\u017ca, malarz pozosta\u0142 w mie\u015bcie i pracowa\u0142 dla Czerwonego Krzy\u017ca opiekuj\u0105c si\u0119 chorymi i rannymi. W tym czasie \u017cy\u0142 bardzo ubogo. Sprzeda\u0142 nawet swoje \u0142\u00f3\u017cko i kosztowne ubrania.
W marcu 1917 roku w Caf\u00e9 de la Rotonde spotka\u0142 Fernande Barrey, w kt\u00f3rej zakocha\u0142 si\u0119, jak wspomina\u0142, od pierwszego wejrzenia. Pragn\u0105\u0142 pozna\u0107 malark\u0119 bli\u017cej, jednak ta ignorowa\u0142a wszelkie jego pr\u00f3by bli\u017cszego kontaktu. Artysta nast\u0119pnego ranka przyby\u0142 pod jej drzwi z niebiesk\u0105 bluzk\u0105, kt\u00f3r\u0105 tworzy\u0142 dla niej przez noc \u2013 kobieta urzeczona tym gestem zaprosi\u0142a go na herbat\u0119. 13 dni p\u00f3\u017aniej para pobra\u0142a si\u0119, a Foujita zamieszka\u0142 u swojej nowej \u017cony.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Jeszcze przed zako\u0144czeniem wojny kariera Foujity zacz\u0119\u0142a nabiera\u0107 tempa. Pierwsza po\u0142owa lat 20. XX w. by\u0142y dla artysty z\u0142otymi okresem. Dzi\u0119ki staraniom jego \u017cony, marszand Georges Ch\u00e9ron podpisa\u0142 kontrakt z artyst\u0105 i zorganizowa\u0142 jego pierwsz\u0105, indywidualn\u0105 wystaw\u0119.
To by\u0142 sukces, wszystkie 110 prac sprzeda\u0142o si\u0119 ju\u017c pierwszego dnia. W\u015br\u00f3d kupuj\u0105cych by\u0142 Pablo Picasso, kt\u00f3ry podobno kupi\u0142 tyle dzie\u0142, ile by\u0142 w stanie zabra\u0107 ze sob\u0105 pod pach\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\u201eGlazura by\u0142a rewolucyjna i sta\u0142a si\u0119 znakiem towarowym Foujity\u201d<\/strong>

Na pocz\u0105tku lat dwudziestych Foujita stworzy\u0142 co\u015b, co sta\u0142o si\u0119 jego charakterystycznym stylem.
W wyj\u0105tkowy spos\u00f3b uda\u0142o mu si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 aktualne tendencje malarstwa zachodnioeuropejskiego z kunsztown\u0105 precyzj\u0105 tradycyjnego, japo\u0144skiego rysunku. Na jasn\u0105, wr\u0119cz mlecznobia\u0142\u0105 p\u0142aszczyzn\u0119 nanosi\u0142 zgrabne, finezyjne linie, kt\u00f3rymi z owej bieli, uwalnia\u0142 kobiec\u0105 posta\u0107. Czarne, zgrabne linie nanoszone na nieskaziteln\u0105 biel przywodzi\u0142y na my\u015bl sumi \u2013 japo\u0144ski tusz u\u017cywany do kaligrafii i suiboku-ga. U\u017cywa\u0142 r\u00f3wnie\u017c specjalnego, japo\u0144skiego p\u0119dzla (menso), znanego ze swojej precyzji.<\/p>\n\n\n\n

Tym, co wyr\u00f3\u017cnia\u0142o jego dzie\u0142o, by\u0142a przede wszystkim hipnotyzuj\u0105ca, mlecznobia\u0142a glazura, kt\u00f3rej przepis trzyma\u0142 w tajemnicy. Powsta\u0142 \u2013 jak w ko\u0144cu ujawni\u0142 \u2013 poprzez zmieszanie oleju lnianego, kruszonej kredy i krzemianu magnezu: to po\u0142\u0105czenie nada\u0142o jego obrazom per\u0142ow\u0105 luminescencj\u0119, jakiej zachodni widzowie nigdy wcze\u015bniej nie spotkali.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"
Foujita: Portrait de Suzy Solidor (1927)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Foujita: Femmeassise (1929)<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Obrazy Foujity z lat dwudziestych i wczesnych trzydziestych XX wieku s\u0105 jego najbardziej poszukiwanymi na aukcjach, a g\u0142\u00f3wnym powodem tego jest wprowadzenie przez niego w\u00f3wczas mlecznej przezroczysto\u015bci.

Ulubionym motywami artysty by\u0142y akty, autoportrety, martwe natury i koty. Uwielbia\u0142 koty, kt\u00f3re w Japonii symbolizuj\u0105 szcz\u0119\u015bcie. Foujita przedstawia\u0142 ich na r\u00f3\u017cne sposoby na przestrzeni lat: samotnie; razem z innymi kotami; ze sob\u0105 w autoportretach; i ze swoimi modelkami nago.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Kiki i Foujita – Pary\u017c 1926<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Jeden z pierwszych akt\u00f3w Foujity, \u201eReclining Nude with Toile de Jouy\u201d \u2013 przedstawiaj\u0105cy modelk\u0119 i performerk\u0119 kabaretow\u0105 Kiki de Montparnasse \u2013 wywo\u0142a\u0142 sensacj\u0119 w Salonie d’Automne w 1922 r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Leonard Tsuguharu Foujita, Reclining Nude with Toile de Jouy, 1922<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W 1923 roku Foujita pozna\u0142 Loucie Badoul, kt\u00f3ra nazwa\u0142 Youki, co po japo\u0144sku oznacza\u0142o \u015bnieg. (by\u0142 ju\u017c w separacji ze swoj\u0105 drug\u0105 \u017con\u0105). Pobrali si\u0119 dopiero w 1929 roku.
Youki dzieli\u0142a z nim najlepsze lata. Artysta przez ca\u0142e lata 20. XX wieku odnosi\u0142 ogromne sukcesy. Prezentowa\u0142 swoje dzie\u0142a w Brukseli, Amsterdamie, Sztokholmie, Berlinie, Genewie, Londynie czy Nowym Jorku. W kwietniu 1925 roku otrzyma\u0142 Order Narodowy Legii Honorowej, a w 1926 roku wynaj\u0105\u0142 kosztowny, luksusowy dom, w kt\u00f3rym mia\u0142 ogromn\u0105 pracownie.
Foujita dobrze zarabia\u0142 na swojej sztuce, cho\u0107 nie nale\u017ca\u0142 do tych, kt\u00f3rzy oszcz\u0119dzaj\u0105 pieni\u0105dze.
Na pocz\u0105tku lat trzydziestych otrzyma\u0142 od francuskich organ\u00f3w podatkowych du\u017cy rachunek, kt\u00f3rego nie by\u0142 w stanie zap\u0142aci\u0107. Jego odpowiedzi\u0105 by\u0142o opuszczenie Pary\u017ca oraz \u017cony Youki i ucieczka do Ameryki \u0141aci\u0144skiej ze swoj\u0105 now\u0105 kochank\u0105 Madeleine (tancerk\u0105 z Casina de Paris).<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

W latach 30. XX w. wiele podr\u00f3\u017cowa\u0142 po Ameryce \u0141aci\u0144skiej i Chinach. Tworzy\u0142 w tym czasie portrety na zam\u00f3wienie.
W 1933 roku wraz z Madelein powr\u00f3ci\u0142 do Japonii. Ale \u017cona nie odnalaz\u0142a si\u0119 w tej nowej dla siebie rzeczywisto\u015bci i w 1935 roku wr\u00f3ci\u0142a do Pary\u017ca, a rok p\u00f3\u017aniej niespodziewanie zmar\u0142a.
Wkr\u00f3tce potem Foujita po\u015blubi\u0142 swoj\u0105 pi\u0105t\u0105 \u017con\u0119, Kimiyo Horiuchi.
W tym czasie obrazy Foujity zacz\u0119\u0142y by\u0107 zdominowane przez klasyczne japo\u0144skie przedmioty, takie jak gejsza, sumo wojownicy i rybacy. Jego akwarele i oleje otrzyma\u0142y jednak negatywn\u0105 pras\u0119, gdy zosta\u0142y wystawione w 21. Salonie Nika w 1934 roku. Krytycy czuli, \u017ce jego wizja Japonii by\u0142a staromodna i przypomina\u0142a wizj\u0119 cudzoziemca.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Foujita – autoportret (1936)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Rok 1937 by\u0142 pocz\u0105tkiem drugiej wojny Chi\u0144sko – Japo\u0144skiej.
Foujita s\u0142u\u017cy\u0142 jako artysta wojenny w marynarce wojennej Cesarstwa Japonii. Wraz ze swoim przyjacielem Sabur\u014d Miyamoto za\u0142o\u017cy\u0142 Army Art Association, stowarzyszenie reprezentuj\u0105ce oficjalnych artyst\u00f3w wojennych. W Japonii by\u0142 czo\u0142owym artyst\u0105 wojennym.
Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 z tego czasu okaza\u0142a si\u0119 kontrowersyjna: du\u017ce sceny batalistyczne, kt\u00f3re wielu jego pacyfistycznych r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w krytykowa\u0142o jako propagand\u0119.

Po wojnie Foujita wr\u00f3ci\u0142 na sta\u0142e do Francji. A w 1955 roku otrzyma\u0142 obywatelstwo francuskie. Dwa lata p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 pierwszym azjatyckim artyst\u0105, kt\u00f3ry zosta\u0142 mianowany przez rz\u0105d francuski oficerem Legii Honorowej.<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pnie w 1959 roku przeszed\u0142 na katolicyzm, po czym zacz\u0105\u0142 coraz cz\u0119\u015bciej si\u0119ga\u0107 po tematyk\u0119 religijn\u0105. By\u0107 mo\u017ce najwi\u0119kszym osi\u0105gni\u0119ciem jego ostatnich lat by\u0142o zaprojektowanie i namalowanie fresk\u00f3w do Kaplicy Matki Bo\u017cej Kr\u00f3lowej Pokoju w Reims (powszechnie znanej jako Kaplica Foujita).
Zdj\u0119cia kaplicy tutaj<\/a><\/p>\n\n\n\n

<\/figure>\n\n\n\n

Artysta zmar\u0142 na raka w 1968 roku w wieku 81 lat, a jego jego trumna zosta\u0142a umieszczona w owej kaplicy w Zurychu.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b jego prace znajduj\u0105 si\u0119 w zbiorach muzealnych na ca\u0142ym \u015bwiecie, m.in. w Narodowym Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Kioto i Centrum Pompidou w Pary\u017cu. W 2018 roku, w 50. rocznic\u0119 jego \u015bmierci, Tokyo Metropolitan Art Museum zorganizowa\u0142o najwi\u0119ksz\u0105 jak dot\u0105d retrospektyw\u0119 jego tw\u00f3rczo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Prace Foujity dost\u0119pne s\u0105 w\u00a0galerii <\/strong>\u2013 TUTAJ LINK<\/a>
Do\u0142\u0105cz do\u00a0FB, aby \u015bledzi\u0107 ciekawostki z\u00a0\u017cycia artyst\u00f3w<\/strong> \u2013 LINK DO\u00a0FACEBOOKA<\/a>
Zobacz prace artyst\u00f3w w\u00a0Galerii Sztuki Quintessence <\/strong>\u2013 LINK DO\u00a0GALERII<\/a>

Biogram opracowany w\u00a0oparciu o \u017ar\u00f3d\u0142a: Fundacja Foujity, Sotheby’s, Natalia Gaj \u2013 Sztuka
Zdj\u0119cie glowne: Iwata Nakayama – Portrait of Foujita<\/a>, 1926<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Japo\u0144ski malarz, grafik i rysownik.
\nEkstrawertyk i bon viveur z Montparnasse\u2019u. Nale\u017ca\u0142 do tw\u00f3rc\u00f3w Ecole de Paris.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":5479,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"footnotes":""},"categories":[20,17,16],"tags":[],"class_list":["post-5475","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-grafika","category-malarstwo","category-accessories"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5475","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5475"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5475\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5936,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5475\/revisions\/5936"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5479"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5475"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5475"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5475"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}