{"id":2571,"date":"2022-08-07T09:32:59","date_gmt":"2022-08-07T07:32:59","guid":{"rendered":"https:\/\/kwintesencja.art\/?p=2571"},"modified":"2022-11-19T16:25:47","modified_gmt":"2022-11-19T15:25:47","slug":"ksiegi-wiosny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/2022\/08\/07\/ksiegi-wiosny\/","title":{"rendered":"Ksi\u0119gi wiosny"},"content":{"rendered":"\n

Stajemy si\u0119 bezwiednym obrazem, kt\u00f3rego nigdy nie zobaczymy.<\/h2>\n\n\n\n

Dawni Japo\u0144czycy, Korea\u0144czycy, Chi\u0144czycy zbiory obscenicznych scen nazywali \u201eksi\u0119gami wiosny”.
Na Dalekim Wschodzie, m\u00f3wi\u0105c \u201ewiosna\u201d , my\u015bli si\u0119 \u201eseks”. To wtedy natura rozsadza ziemi\u0119 swoj\u0105 p\u0142odno\u015bci\u0105, a cia\u0142o rozbudzaj\u0105 zmys\u0142y. W okresie Edo (1603-1868) kobiec\u0105 seksualno\u015b\u0107 wi\u0105zano z kwitnieniem wi\u015bni, kiedy drzewa szeroko rozk\u0142adaj\u0105 swoje r\u00f3\u017cowe wachlarze ga\u0142\u0119zi.
Dzielnica czerwonych latarni – Yoshiwara, po\u0142o\u017cona w mie\u015bcie Edo (obecnie Tokio) , sta\u0142a si\u0119 dzielnic\u0105 wiosny. Kiedy wi\u015bnie rozwiera\u0142y p\u0105ki, g\u0142\u00f3wn\u0105 ulic\u0119 Yoshiwary ozdabiano ukwieconymi ga\u0142\u0119ziami. W ten spos\u00f3b prostytutki wabi\u0142y go\u015bci w swoje nieskromne progi. Dawa\u0142y im do zrozumienia, \u017ce mog\u0105 je zerwa\u0107 jak kwitn\u0105ce ga\u0142\u0119zie, czyli wykorzysta\u0107 w ca\u0142ym rozkwicie ich m\u0142odo\u015bci i pi\u0119kno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ukiyo-e jest form\u0105 wyrazu typow\u0105 dla okresu Edo, zwanego r\u00f3wnie\u017c epok\u0105 Tokugawy, od nazwiska szoguna Ieyasu, kt\u00f3ry zapewni\u0142 w\u0142adz\u0119 swojemu rodowi po wygranej bitwie pod Sekigahar\u0105 w 1600 roku. Zwyci\u0119stwem tym zako\u0144czy\u0142 ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 od wiek\u00f3w walki mo\u017cnych klan\u00f3w. W 1638 roku jego nast\u0119pcy zapocz\u0105tkowali d\u0142ugotrwa\u0142\u0105 izolacj\u0119 polityczn\u0105 i ekonomiczn\u0105 Kraju Kwitn\u0105cej Wi\u015bni od innych pa\u0144stw. W zwi\u0105zku z tymi czynnikami zapanowa\u0142 w nim pok\u00f3j. Pok\u00f3j to dobrobyt, dobrobyt to rozw\u00f3j kultury. Ta przez izolacj\u0119 , a w\u0142a\u015bciwie dzi\u0119ki niej, kszta\u0142towa\u0142a si\u0119 , zachowuj\u0105c oryginalny charakter.

\u017bycie mieszka\u0144c\u00f3w wype\u0142nia\u0142y nakazy i zakazy, wi\u0119c nic w tym dziwnego, \u017ce szukali taniej rozrywki. Yoshiwara by\u0142a osi\u0105galna jedynie dla wybra\u0144c\u00f3w, dla posiadaj\u0105cych czas i pieni\u0105dze m\u0119\u017cczyzn. Natomiast dost\u0119pne ka\u017cdej kieszeni ryciny, ukazuj\u0105ce sceny erotyczne w realiach tego fragmentu miasta, stanowi\u0142y dla wielu substytut jego odwiedzin.
Dzi\u0119ki rycinom ukiyo-e mieszczanie przenosili do swojej codzienno\u015bci elektryzuj\u0105ce prze\u017cycia doznawane podczas spektakli czy w ramionach prostytutek. One im o nich przypomina\u0142y. Mo\u017cna to por\u00f3wna\u0107 z gromadzeniem fotos\u00f3w i plakat\u00f3w bo\u017cyszczy kultury masowej czas\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Ukiyo-e , dzi\u0119ki detalom stroj\u00f3w i wystroj\u00f3w , propagowa\u0142y modny i jakby luksusowy styl \u017cycia. Niejeden i niejedna na\u015bladowali bohater\u00f3w grafik fryzurami i strojami. Po mieszczanach moda ta przesz\u0142a na wy\u017csze warstwy. Mo\u017cnow\u0142adcy spraszali do dom\u00f3w kurtyzany i aktor\u00f3w, za\u015b ci zostawali ich prywatnymi nauczycielami w dziedzinie gry na instrumentach w\u0142a\u015bciwych Yoshiwarze (na przyk\u0142ad trzystrunowym shamisenie) i \u015bpiewu w manierze prosto z teatralnej sceny.<\/p>\n\n\n\n

Drzeworyty powstawa\u0142y w Japonii ju\u017c w VIII wieku , w swoich prapocz\u0105tkach zwi\u0105zane z buddyzmem i s\u0142u\u017cy\u0142y propagowaniu religii. Produkcj\u0105 obrazk\u00f3w zajmowa\u0142y si\u0119 klasztory. Zar\u00f3wno tematyka, jak i styl podlega\u0142y okre\u015blonej zachowawczej ikonografii, surowej i naiwnej zarazem. Dopiero szko\u0142a ukiyo-e doprowadzi\u0142a sztuk\u0119 drzeworytnicz\u0105 do rozkwitu. Wp\u0142yn\u0105\u0142 na to rozw\u00f3j druku. Ieyasu Tokugawa stawia\u0142 na spo\u0142ecze\u0144stwo wykszta\u0142cone, a tym samym opowiada\u0142 si\u0119 za wydawaniem ksi\u0105\u017cek. W epoce Edo si\u0119ga\u0142o po nie g\u0142\u00f3wnie mieszcza\u0144stwo. Na pocz\u0105tku XVII wieku na popularno\u015bci zyska\u0142y powie\u015bci przygodowe, historyczne, mi\u0142osne, przewodniki po ciekawych miejscach (w tym tak ciekawych, jak domy publiczne), a tak\u017ce podr\u0119czniki sztuki mi\u0142osnej. Publikacje te by\u0142y ilustrowane. Poziom ilustracji r\u00f3s\u0142, a\u017c zaowocowa\u0142 ich odr\u0119bno\u015bci\u0105 od tekstu. Pocz\u0105tkowo ukiyo-e wykonywano wy\u0142\u0105cznie w czerni i bieli. Jednak z czasem klienci \u017cyczyli sobie, \u017ceby tanie grafiki by\u0142y bli\u017csze dro\u017cszemu malarstwu. \u017bywio\u0142 malarstwa to kolor, zatem od lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych XVII wieku czarno – bia\u0142e odbitki ukiyo-e r\u0119cznie kolorowano. Najpierw pos\u0142ugiwano si\u0119 przede wszystkim barwami cynobrowoczerwon\u0105 i \u017c\u00f3\u0142t\u0105, potem czerwie\u0144 zast\u0105piono delikatniejszym cielistym r\u00f3\u017cem. \u017beby prace zyska\u0142y na atrakcyjno\u015bci, ich fragmenty pokrywano czarnym tuszem z klejem i polerowano. Taka powierzchnia przypomina\u0142a czer\u0144 laki, wi\u0119c drzeworyty w tym stylu obwo\u0142ano ,,obrazami lakowymi”. Zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce wilgotn\u0105 powierzchni\u0119 farby posypywano opi\u0142kami z\u0142ota albo mosi\u0105dzu. W XVIII wieku przestano traci\u0107 czas i energi\u0119 na kolorowanie, poniewa\u017c zastosowano bardziej zmechanizowan\u0105 metod\u0119 nak\u0142adania barw. Wprowadzi\u0142 j\u0105 Masanobu Okumura; \u017ceby na\u0142o\u017cy\u0107 trzy kolory na obrazek, pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 trzema deskami. Ka\u017cda s\u0142u\u017cy\u0142a do wyci\u0119cia fragmentu rysunku o innym odcieniu . U\u017cywano czerni, cielistego r\u00f3\u017cu i zieleni, czasami w ich zast\u0119pstwie fioletu i \u017c\u00f3\u0142ci. Na\u0142o\u017cenie jednego koloru na drugi dawa\u0142o kolejne efekty (wielo) barwne . Od lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych XVIII wieku ukiyo-e cieszy\u0142y oczy jeszcze wi\u0119ksz\u0105 palet\u0105 kolor\u00f3w. Wtedy to Suzuki Harunobu zaprojektowa\u0142 ilustracje do edycji luksusowych kalendarzy autorstwa znakomitych poet\u00f3w i prozaik\u00f3w. Innowacyjnie pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 dziesi\u0119cioma barwami. Jego nader dekoracyjne ryciny okre\u015blono mianem \u201ebrokatowych obraz\u00f3w”. Ale nie jeden Harunobu rozwin\u0105\u0142 metod\u0119. Wp\u0142yw mia\u0142o ca\u0142e \u015brodowisko elity intelektualnej Edo, kt\u00f3re postawi\u0142o sobie za cel opracowanie nowych form literackich i wizualnych, Jak tworzono ukiyo-e , a zatem i shunga w tej najbardziej rozwini\u0119tej wersji.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Obok artysty najwa\u017cniejsz\u0105 osob\u0105 w ca\u0142ym procederze by\u0142 wydawca. Nierzadko patronowa\u0142 przedsi\u0119wzi\u0119ciu jako inspirator i sponsor prac. Sugerowa\u0142 temat odpowiadaj\u0105cy zainteresowaniom szerokiej publiczno\u015bci, czuwa\u0142 nad wprowadzeniem pomys\u0142u w \u017cycie na ka\u017cdym jego etapie. Oczywi\u015bcie koniec ko\u0144c\u00f3w zgarnia\u0142 niema\u0142e zyski. Artysta projektowa\u0142 grafik\u0119, wykonuj\u0105c szkic czarnym tuszem na cienkiej bibu\u0142ce, czasami w kilku wersjach. Ostateczny projekt tworzy\u0142 na niemal przezroczystym papierze. Wtedy jego dzie\u0142o trafia\u0142o do r\u0105k specjalisty od drzeworytnictwa. Korzysta\u0142 on zwykle z klock\u00f3w z drewna wi\u015bniowego, wyci\u0119tych wzd\u0142u\u017c s\u0142oj\u00f3w. Po naklejeniu pracy na klocek , zarysowan\u0105 stron\u0105 do do\u0142u , delikatnie \u015bciera\u0142 palcami zewn\u0119trzn\u0105 warstw\u0119 papieru. W ten spos\u00f3b kontury rysunku zyskiwa\u0142y na widoczno\u015bci. Nast\u0119pnie drzeworytnik pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 no\u017cykiem. A kiedy ju\u017c uda\u0142o mu si\u0119 naci\u0105\u0107 z obu stron ka\u017cd\u0105 lini\u0119 , kt\u00f3ra naci\u0119cia wymaga\u0142a, przechodzi\u0142 do kolejnego etapu pracy. Posi\u0142kuj\u0105c si\u0119 okr\u0105g\u0142ym d\u0142utkiem i pobijakiem, wycina\u0142 drewno spomi\u0119dzy kontur\u00f3w rysunku . Kontury musia\u0142y bowiem pozosta\u0107 wypuk\u0142e i wznosi\u0107 si\u0119 ponad tlem deski, \u017ceby z powodzeniem odcisn\u0105\u0107 si\u0119 na papierze. Opracowany tak\u0105 metod\u0105 klocek s\u0142u\u017cy\u0142 drukarzowi do wykonania odbitek w czerni i bieli. Te sk\u0142ada\u0142y si\u0119 na przesy\u0142k\u0119 dla artysty. Jego kolejnym zadaniem by\u0142o naniesienie ka\u017cdego koloru z zaprojektowanej kompozycji na oddzieln\u0105 odbitk\u0119. Po uko\u0144czeniu pracy odsy\u0142a\u0142 odbitki do drzeworytnika, kt\u00f3ry musia\u0142 wyci\u0105\u0107 tak\u0105 liczb\u0119 dopasowanych desek, \u017ceby odpowiada\u0142a liczbie u\u017cytych przez artyst\u0119 kolor\u00f3w. Wtedy do roboty przyst\u0119powa\u0142 drukarz. Najcz\u0119\u015bciej korzysta\u0142 z farb ro\u015blinnych, rzadziej z mineralnych. Nanosi\u0142 je na czarno – bia\u0142e odbitki . W jaki spos\u00f3b ? Zwil\u017ca\u0142 wod\u0105 arkusz papieru i przyciska\u0142 go do kolejnych, uprzednio pomalowanych klock\u00f3w za pomoc\u0105 specjalnego przyrz\u0105du, tak zwanego baren. Sk\u0142ada\u0142 si\u0119 na\u0144 papierowy sznurek owini\u0119ty w bambusowy li\u015b\u0107,. Baren przesuwa\u0142o si\u0119 kolistymi i energicznymi ruchami. Je\u017celi istnia\u0142a potrzeba rozja\u015bnienia partii nieba albo wody , na\u0142o\u017con\u0105 na desk\u0119 farb\u0119 cz\u0119\u015bciowo \u015bcierano. Zdarza\u0142o si\u0119 wzbogacanie obrazka o dekoracyjn\u0105 faktur\u0119. W\u00f3wczas stosowano tak zwane \u015blepe t\u0142oczenie. Polega\u0142o ono na odciskaniu reliefowym, czyli bez u\u017cycia farby, dla uzyskania, na przyk\u0142ad, wypuk\u0142o\u015bci wzoru na tkaninie albo zarysu fal. Rycin\u0119 uatrakcyjniano opi\u0142kami z\u0142ota, srebra, miedzi czy mas\u0105 per\u0142ow\u0105. Za autora grafiki uchodzi\u0142 projektuj\u0105cy j\u0105 artysta. Jednak ukiyo-e nie powstawa\u0142yby, gdyby nie jego perfekcyjne zgranie z zespo\u0142em rzemie\u015blnik\u00f3w, czyli drzeworytnikiem i drukarzem. Mimo \u017ce drzeworyty produkowano masowo, nie zmieni\u0142y si\u0119 one w tani\u0105 tandet\u0119 dzi\u0119ki wysi\u0142kom ca\u0142ej tr\u00f3jcy. Ba , ukiyo-e pozosta\u0142o jedynym oryginalnym elementem sztuki japo\u0144skiej w okresie Edo. Grafiki powstawa\u0142y r\u00f3wnie\u017c poza miastem o tej samej nazwie, w innych du\u017cych o\u015brodkach, takich jak Nagasaki, Nagoja, czy Kioto.

Jednym z najwybitniejszych i najp\u0142odniejszych japo\u0144skich malarzy i tw\u00f3rc\u00f3w barwnych drzeworyt\u00f3w w stylu ukiyo-e by\u0142 Hokusai Katsushika<\/strong> (1760 -1849), znany g\u0142\u00f3wnie pod imieniem Hokusai. Podpisuj\u0105c dzie\u0142a pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 wieloma (co najmniej trzydziestoma) pseudonimami, m.in. Shunr\u014d, S\u014dri, Taito, Manji. Uczy\u0142 si\u0119 w pracowni Shunsh\u014d. Zas\u0142yn\u0105\u0142 jako niezwykle p\u0142odny artysta, \u015bwietny rysownik, pejza\u017cysta, ilustrator i karykaturzysta. W swych obrazach zaludnionych najcz\u0119\u015bciej mn\u00f3stwem postaci, odtwarza\u0142 \u00f3wczesn\u0105 Japoni\u0119. Malarz ten tworzy\u0142 wizerunki wsp\u00f3\u0142czesnych sobie poet\u00f3w. Malowa\u0142 m.in. kwiaty, \u017c\u00f3\u0142wie, ba\u017canty, koguty, sto poemat\u00f3w, mosty i kaskady. Nam\u00f3wiony przez swoich uczni\u00f3w wyda\u0142 15 tom\u00f3w szkic\u00f3w i rysunk\u00f3w pt. Manga (1814).<\/p>\n\n\n\n

Jego dzie\u0142a wywar\u0142y g\u0142\u0119boki wp\u0142yw na impresjonist\u00f3w europejskich takich jak Claude Monet i innych. Jego najbardziej znanym dzie\u0142em jest cykl drzeworyt\u00f3w ukiyo-e pt. 36 widok\u00f3w na g\u00f3r\u0119 Fud\u017ci, kt\u00f3ry powsta\u0142 w latach 1826\u20131833 w okresie Taito. Sk\u0142ada si\u0119 on tak naprawd\u0119 z 46 grafik (10 zosta\u0142o dodanych p\u00f3\u017aniej). Opr\u00f3cz obraz\u00f3w i rysunk\u00f3w, stworzy\u0142 ilustracje do ponad 500 ksi\u0105\u017cek, z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 sam napisa\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Najs\u0142ynniejsz\u0105 shunga (ukiyo-e o zabarwieniu erotycznym) jego autorstwa jest Po\u0142awiaczka awabi i o\u015bmiornica (1814) , znane tak\u017ce jako \u201eSen \u017cony rybaka\u201d. Podejmuje ona motyw zanurzania si\u0119 w rozkoszy.
Przy pla\u017cowym klifie dwie o\u015bmiornice unieruchamiaj\u0105 nagie cia\u0142o kobiety, otaczaj\u0105c je ramionami, jakby zwi\u0105zywa\u0142y j\u0105 linami. Jeden ze stwor\u00f3w przysysa si\u0119 do ust wsp\u00f3lnej niewolnicy, drugi do jej waginy. A \u017ce tego mu ma\u0142o, przesuwa jeszcze ku intymnemu miejscu swoje macki. Kobieta w zapami\u0119taniu przymyka oczy, odgina szyj\u0119, rozsuwa uda. Zupe\u0142nie jakby prze\u017cywa\u0142a orgazm. Podw\u00f3jny.
<\/p>\n\n\n\n

Warto tak\u017ce wspomnie\u0107: Kunisada Utagawa<\/strong> (1786-1865), by\u0142 uczniem Toyokuniego Utagawy. Tworzy\u0142 najcz\u0119\u015bciej r\u00f3\u017cnorodne portrety kobiece (bijinga), niekiedy o charakterze erotycznym (shunga), a tak\u017ce cechuj\u0105ce si\u0119 ekspresyjno\u015bci\u0105 uj\u0119cia wizerunki aktor\u00f3w teatru kabuki. Zajmowa\u0142 si\u0119 tak\u017ce ilustratorstwem ksi\u0105\u017ckowym, jego najwa\u017cniejszym dokonaniem na tym polu s\u0105 ilustracje do satyrycznej powie\u015bci Tanehiko Ry\u016bteia Nise murasaki inaka genji.
Inny znany tw\u00f3rca ukiyo-e to Kuniyoshi Utagawa<\/strong> (1798-1861) \u2013 japo\u0144ski malarz, uwa\u017cany za jednego z ostatnich wielkich tw\u00f3rc\u00f3w ukiyo-e w drzeworycie i malarstwie. Naprawd\u0119 nazywa\u0142 si\u0119 Magosabur\u014d Igusa, kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 u Kunisady Utagawy. Zajmowa\u0142 si\u0119 drzeworytem i ilustratorstwem ksi\u0105\u017ckowym. Malowa\u0142 pejza\u017ce, pi\u0119kne kobiety, mityczne zwierz\u0119ta, sceny teatralne i wojownik\u00f3w. Znany jest z przedstawie\u0144 bitew legendarnych bohater\u00f3w samuraj\u00f3w.

A jak wygl\u0105da wsp\u00f3\u0142czesna wersja ukiyo-e ?
Przedstawiam prac\u0119 Aleksandry Furdyny pt. \u201eKiedy znu\u017cony szukam noclegu, kwiaty wisterii”
Aleksandra Furdyna<\/strong> (ur. 1996). W latach 2016-2021 studiowa\u0142a na kierunku Grafika, na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego. Dyplom z grafiki uzyska\u0142a w 2021 roku w Pracowni Grafiki Warsztatowej \u2013 druku wypuk\u0142ego prof. UR \u0141ukasza Cywickiego oraz w Pracowni Grafiki Projektowej II prof. UR Wies\u0142awa Grzegorczyka. Nominowana do XIII edycji konkursu Nagrody im. Jerzego Panka za Najlepszy Dyplom Instytutu Sztuk Pi\u0119knych Uniwersytetu Rzeszowskiego. Interesuje si\u0119 sztuk\u0105 i kultur\u0105 Japonii. Inspiruje si\u0119 pracami takich artyst\u00f3w jak Hiroshige czy Hokusai. Tworzy wielokolorowe, szczeg\u00f3\u0142owe prace, w kt\u00f3rych operuje bogactwem kolor\u00f3w i przej\u015b\u0107 tonalnych. Jej grafiki pod p\u0142aszczem ilustracji do tekstu skrywaj\u0105 bogat\u0105 symbolik\u0119 japo\u0144sk\u0105.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Prace Aleksandry Furdyny, Utagawa Kunisada i Utagawa Kuniyoshi mo\u017cna zakupi\u0107 w galerii, link ni\u017cej:
Do\u0142\u0105cz do FB, aby \u015bledzi\u0107 ciekawostki z \u017cycia artyst\u00f3w<\/strong> \u2013 LINK DO FACEBOOKA<\/a>
Zobacz obrazy artyst\u00f3w w Galerii Quintessence<\/strong> \u2013 LINK DO GALERII<\/a>

\u0179r\u00f3d\u0142a: \u201eSztuka podgl\u0105dania\u201d \u2013 Marta Motyl, Wikipedia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na Dalekim Wschodzie, m\u00f3wi\u0105c \u201ewiosna\u201d , my\u015bli si\u0119 \u201eseks”. Wtedy natura rozsadza ziemi\u0119, a cia\u0142o rozbudzaj\u0105 zmys\u0142y.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3168,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[170,166,168,165,167,164,163,169],"class_list":["post-2571","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-grafika","tag-drzeworyt","tag-edo","tag-kunisada","tag-tokugawa","tag-toyokuni","tag-ukiyo","tag-ukiyo-e","tag-utugawa-kunisada"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2571","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2571"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2571\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3161,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2571\/revisions\/3161"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3168"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2571"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2571"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2571"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}