Wojciech Fangor był jednym z najważniejszych polskich artystów XX wieku: malarzem, grafikiem, plakacistą i twórcą instalacji przestrzennych. Studiował malarstwo w czasie wojny prywatnie u Felicjana Szczęsnego Kowarskiego i Tadeusza Pruszkowskiego, a dyplom Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie uzyskał w 1946 roku. Był współtwórcą polskiej szkoły plakatu, a od końca lat 50. rozwijał własny język abstrakcji oparty na kolorze, świetle, optycznym napięciu i oddziaływaniu obrazu na przestrzeń.
W 1958 roku, wspólnie ze Stanisławem Zamecznikiem, zrealizował przełomowe Studium przestrzeni, uznawane za jedno z pierwszych środowisk przestrzennych w polskiej sztuce powojennej. W 1966 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, a w 1970 roku jako pierwszy polski artysta miał indywidualną wystawę w Solomon R. Guggenheim Museum w Nowym Jorku. Jego prace znajdują się w ważnych kolekcjach muzealnych, m.in. w MoMA, Guggenheim Museum, Muzeum Narodowym w Warszawie i Muzeum Sztuki w Łodzi.
Polski 
English