Jerzy Duda-Gracz (1941, Częstochowa – 2004, Łagów) – polski malarz, rysownik, grafik i scenograf, jedna z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych osobowości sztuki polskiej drugiej połowy XX wieku. Ukończył studia na Wydziale Grafiki filii krakowskiej ASP w Katowicach (dyplom w 1968 roku). Zasłynął bezkompromisową, moralitetową obserwacją społeczeństwa: tworzył figurację o silnym ładunku satyrycznym, często świadomie deformując postacie i sytuacje, by wydobyć prawdę o ludzkich słabościach, obyczajach i mechanizmach zbiorowej wyobraźni.
Ważnym, rzadziej podkreślanym wątkiem jego wczesnej działalności była tematyka żydowska. Była ona obecna od samego początku: w latach 60., jeszcze jako uczeń liceum plastycznego, prowadził zajęcia z rysunku dla społeczności żydowskiej w Częstochowie, później także w Katowicach, a jako pracę dyplomową przygotował cykl grafik „Judaika”. W kolejnych dekadach artysta rozwijał własny język malarski w licznych cyklach, łącząc realizm warsztatowy z groteską, symboliką i refleksją etyczną; równolegle podejmował także tematy sakralne, zwieńczone monumentalnymi realizacjami, w tym „Golgota Jasnogórska” (2001).






