{"id":9225,"date":"2025-12-31T12:32:19","date_gmt":"2025-12-31T11:32:19","guid":{"rendered":"https:\/\/kwintesencja.art\/?post_type=product&p=9225"},"modified":"2026-01-21T07:57:47","modified_gmt":"2026-01-21T06:57:47","slug":"bez-tytulu-17","status":"publish","type":"product","link":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/product\/bez-tytulu-17\/","title":{"rendered":"Bez tytu\u0142u"},"content":{"rendered":"

Witold-K.<\/strong>\u00a0(Wit Leszek Kaczanowski), ur. Warszawa 1932, zmar\u0142 2025) Jego ojcem by\u0142 Feliks Kaczanowski, wieloletni dyrektor Szpitala Psychiatrycznego w Tworkach. Dzieci\u0144stwo i okres okupacji niemieckiej, kt\u00f3re jako dziecko sp\u0119dzi\u0142 za murami szpitala, odcisn\u0119\u0142y pi\u0119tno na p\u00f3\u017aniejszej tw\u00f3rczo\u015bci artysty. \u201eNie ma wi\u0119kszej samotno\u015bci ni\u017c ta, w kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owieka spycha choroba psychiczna\u201d \u2013 zauwa\u017ca Witold K.<\/p>\n

Studiowa\u0142 na Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Warszawie na Wydziale Grafiki. By\u0142 uczniem m.in. Eugeniusza Arcta, Henryka Tomaszewskiego i Wojciecha Fangora, kt\u00f3ry tak wspomina\u0142 go po latach: \u201ePodczas egzaminu podszed\u0142 do mnie i uprzejmie, ale stanowczo poprosi\u0142 o najwy\u017csz\u0105 ocen\u0119. Nie mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce to w\u0142a\u015bnie powinien dosta\u0107. Po obejrzeniu jego pracy te\u017c nie mia\u0142em w\u0105tpliwo\u015bci\u201d.<\/p>\n

Studia uko\u0144czy\u0142 w 1956 roku. Od tego momentu bra\u0142 udzia\u0142 w wystawach prezentuj\u0105cych najm\u0142odsze pokolenie polskich artyst\u00f3w, m.in. w Wystawie M\u0142odej Plastyki w Warszawie (1956) czy wystawie malarstwa w Muzeum Narodowym w Warszawie (1961). Pierwsza wystawa indywidualna artysty mia\u0142a miejsce w Klubie Aktora SPATiF w Warszawie (1959). W tym samym roku zosta\u0142 wybrany na tw\u00f3rc\u0119 muralu w O\u015bwi\u0119cimskim Centrum Kultury, kt\u00f3re jest jednym z najwi\u0119kszych malowide\u0142 tego typu w Europie. W swojej pracy Witold K. \u015bmia\u0142o wychodzi\u0142 poza tradycyjne formy malarskie, tworz\u0105c rze\u017aby, plakaty, a tak\u017ce scenografie teatralne.<\/p>\n

W 1964 roku, dzi\u0119ki stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki PRL, wyjecha\u0142 do Pary\u017ca. Wywi\u00f3z\u0142 z Polski r\u0119kopis autorstwa Stanis\u0142awa Cata-Mackiewicza, kt\u00f3ry dzi\u0119ki temu zosta\u0142 wydany przez parysk\u0105 \u201eKultur\u0119\u201d. O fakcie dowiedzia\u0142 si\u0119\u00a0Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa, przez co Witold przez wiele lat nie m\u00f3g\u0142 wr\u00f3ci\u0107 do kraju. W Pary\u017cu znalaz\u0142 si\u0119 w kr\u0119gu artystycznej bohemy. Zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 m.in. z pisarzem i poet\u0105 Jacques\u2019em Pr\u00e9vertem, kt\u00f3ry napisa\u0142 poemat o jego sztuce. Przez Pr\u00e9verta pozna\u0142 Pabla Picassa, kt\u00f3ry namalowa\u0142 portret artysty. W grupie os\u00f3b, z kt\u00f3rymi si\u0119 styka\u0142, by\u0142a te\u017c m.in. Fran\u00e7oise Sagan, najwa\u017cniejsza powojenna pisarka francuska. Pierwsza zagraniczna wystawa Witolda mia\u0142a miejsce w Galerie 3 + 2, zaskakuj\u0105c i zdobywaj\u0105c uznanie francuskich krytyk\u00f3w. Jak pisa\u0142 Philippe Caloni na \u0142amach \u201ePariscope Magazine\u201d: \u201eTe niepokoj\u0105ce obrazy to jedno z najwi\u0119kszych osi\u0105gni\u0119\u0107 sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, a ich tw\u00f3rca to jeden z najwi\u0119kszych malarzy jutra\u201d.<\/p>\n

W 1968 roku postanowi\u0142 wyjecha\u0107 do USA. Najpierw jego przystankiem sta\u0142 si\u0119 Nowy Jork. Rok p\u00f3\u017aniej przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Kalifornii, gdzie w Los Angeles otworzy\u0142 swoje pierwsze studio-galeri\u0119. \u017by\u0142 i pracowa\u0142 tak\u017ce w Santa Fe i w Denver, gdzie mieszka\u0142 od 1980 roku. \u201eTam czuje si\u0119 si\u0142\u0119 przestrzeni\u201d \u2013 m\u00f3wi artysta. Pobyt w USA zaowocowa\u0142 nowymi cyklami, jak\u00a0Czarne Dziury<\/em>,\u00a0Zielone Dziury<\/em>,\u00a0Linie<\/em>\u00a0czy s\u0142ynna\u00a0Samotno\u015b\u0107<\/em>. Motyw zaczerpni\u0119ty z zaobserwowanej przez artyst\u0119 sytuacji: Nowy Jork, witryna sklepowa z luksusowymi futrami, na kt\u00f3rej tle, na chodniku, siedzia\u0142 skulony bezdomny. St\u0105d w kolejnych obrazach z tej serii symboliczna posta\u0107, pozbawiona znak\u00f3w rozpoznawczych, szczeg\u00f3\u0142\u00f3w anatomii, ledwie kilka geometrycznych kszta\u0142t\u00f3w, a wszystko uk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w metafor\u0119 opuszczenia i samotno\u015bci.<\/p>\n

Bra\u0142 udzia\u0142 w kilkudziesi\u0119ciu wystawach indywidualnych i zbiorowych na \u015bwiecie; mia\u0142 m.in. retrospektyw\u0119 w Otis Art Institute w Los Angeles (1973), pokazy w Zach\u0119cie, \u0141azienkach Kr\u00f3lewskich i Muzeum Narodowym w Krakowie.<\/p>\n

Zmar\u0142 12 marca 2025 r., pochowany zosta\u0142 na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

WITOLD-K, Witold KACZANOWSKI (1932-2025), Bez tytu\u0142u, 1972
\nOlej i tusz na tekturze ze srebrn\u0105 podlewk\u0105
\nWymiary: 48 x 34 cm (+ oprawa)
\nSygnowany i datowany w prawym g\u00f3rnym rogu
\nU do\u0142u dedykacja o\u0142\u00f3wkiem, p.d.: ‘Loretcie, bardzo serdecznie, Terruggia 72’
\nStan: bardzo dobry, nieznaczne zagi\u0119cia
\nCertyfikat autentycznosci<\/p>","protected":false},"featured_media":9229,"template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false},"product_cat":[39],"product_tag":[189],"class_list":["post-9225","product","type-product","status-publish","has-post-thumbnail","hentry","product_cat-obrazy","product_tag-witold-k","product_shipping_class-rodzaj-wysylki-3"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t