{"id":2178,"date":"2022-07-17T11:34:40","date_gmt":"2022-07-17T09:34:40","guid":{"rendered":"https:\/\/kwintesencja.art\/?p=2178"},"modified":"2022-11-19T16:17:09","modified_gmt":"2022-11-19T15:17:09","slug":"postaci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/2022\/07\/17\/postaci\/","title":{"rendered":"Postaci"},"content":{"rendered":"

Trzy postacie wype\u0142niaj\u0105 ca\u0142\u0105 przestrze\u0144 obrazu. Wykadrowane s\u0105 od ud do czubka g\u0142owy m\u0119\u017cczyzny. Kobieta z prawej strony zwr\u00f3cona jest lewym bokiem do widza. Stoi w dumnej pozie, wpatruj\u0105c si\u0119 w eleganck\u0105 kobiet\u0119. Jej rysy twarzy s\u0105 m\u0119skie, a postura do\u015b\u0107 masywna. Kobieta ma na sobie niebieski kombinezon roboczy z podwini\u0119tymi r\u0119kawami, ukazuj\u0105cymi jej silne ramiona. Lew\u0105 d\u0142o\u0144 wspiera na do\u015b\u0107 obfitym biodrze, a praw\u0105 na trzonku \u0142opaty. Kobieta ma rudawo-br\u0105zowe w\u0142osy si\u0119gaj\u0105ce ramion, ciemne oczy, grube brwi, wydatny nos, pe\u0142ne wargi i wyra\u017anie zarysowane ko\u015bci policzkowe.
Stoj\u0105cy po\u015brodku m\u0119\u017cczyzna, zwr\u00f3cony jest do widza na wprost, natomiast jego g\u0142owa skierowana jest w lew\u0105 stron\u0119. Niekt\u00f3rzy z humorem komentuj\u0105, \u017ce spogl\u0105da za dekolt damy.
M\u0119\u017cczyzna ten ubrany jest r\u00f3wnie\u017c w granatowy str\u00f3j roboczy i ciemny kaszkiet na g\u0142owie. Cz\u0119\u015b\u0107 wierzchnia jest rozpi\u0119ta, ukazuj\u0105c g\u0142\u0119boki dekolt bia\u0142ej koszuli. M\u0119\u017cczyzna podobnie jak \u201erobotnica\u201d ma ciemne oczy, wydatne rysy twarzy i postawn\u0105 sylwetk\u0119. W prawej d\u0142oni \u015bciska trzonek \u0142opaty lub kilofa, a lew\u0105 obejmuje swoj\u0105 wybrank\u0119. Para sprawia wra\u017cenie zdrowych, silnych i pewnych siebie przedstawicieli epoki socrealizmu. Ich twarze i ramiona s\u0105 opalone, w przeciwie\u0144stwie do znajduj\u0105cej si\u0119 obok damy, kt\u00f3rej cera jest blada.
Kobieta znajduj\u0105ca si\u0119 po lewej stronie obrazu zwr\u00f3cona jest do widza na wprost. Jest do\u015b\u0107 szczup\u0142a i ma na sobie dopasowan\u0105 bia\u0142\u0105 sukienk\u0119, ozdobion\u0105 napisami w j\u0119zyku angielskim (Coca-cola, Wall Street, London, New York). Kobieta jest brunetk\u0105 o starannie uczesanych w\u0142osach si\u0119gaj\u0105cych uszu. Jej oczy zas\u0142aniaj\u0105 okulary przeciws\u0142oneczne w grubej \u017c\u00f3\u0142tej oprawie. Jej twarz jest blada. Kobieta ma ma\u0142y nos, starannie uszminkowane w kolorze jaskrawej czerwieni usta i sznur jasno zielonych korali na szyi. Jej wypiel\u0119gnowane d\u0142onie z czerwonymi paznokciami, trzymaj\u0105 w okolicach brzucha, eleganck\u0105 turkusow\u0105 torebk\u0119.
Przedstawione po lewej i prawej stronie motywy obrazu ewidentnie ze sob\u0105 kontrastuj\u0105. Zar\u00f3wno osoby na pierwszym planie (swoj\u0105 fizjonomi\u0105, strojami i atrybutami), jak r\u00f3wnie\u017c to co znajduje si\u0119 w tle.
Za kobiet\u0105 po lewej strasz\u0105 ruiny (obraz powsta\u0142 pi\u0119\u0107 lat po wojnie), a za par\u0105 robotnik\u00f3w wznosi si\u0119 \u015bwie\u017co zbudowany, kilkupi\u0119trowy budynek z rz\u0119dami okien, charakterystyczny dla budowli realizmu socjalistycznego. Na obrazie kontrastuje te\u017c b\u0142\u0119kit nieba: po prawej czysty, po lewej jakby zwiastuj\u0105cy burz\u0119.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wojciech Fangor, “Postaci”, 1950, olej na p\u0142\u00f3tnie, 100 x 125 cm, w\u0142. Muzeum Sztuki w \u0141odzi,<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n


Obraz \u201ePostaci\u201d <\/strong>zosta\u0142 namalowany zgodnie z obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 w \u00f3wczesnej Polsce ideologi\u0105 i wymaganiami stawianymi w\u00f3wczas sztuce. Po kongresie zjednoczeniowym w grudniu 1948 roku, PZPR przyst\u0105pi\u0142a do podporz\u0105dkowywania sobie kultury. W czerwcu 1949 roku, podczas og\u00f3lnopolskiego Zjazdu Delegat\u00f3w Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w uznano socrealizm za jedyn\u0105 dopuszczaln\u0105 form\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\n

\u201eSztuka post\u0119powa mo\u017ce by\u0107 tylko i wy\u0142\u0105cznie sztuk\u0105 walcz\u0105c\u0105, sztuk\u0105 realizmu socjalistycznego. Wszelka inna pozycja tw\u00f3rcy jest tylko \u015bwiadomym lub nie\u015bwiadomym staczaniem si\u0119 na pozycje zwyrodnia\u0142ej sztuki gin\u0105cego \u015bwiata\u201d.<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

W\u0142adza <\/em>ch\u0119tnie pos\u0142ugiwa\u0142a si\u0119 prostymi i zrozumia\u0142ymi dla ka\u017cdego por\u00f3wnaniami. I tak na p\u0142\u00f3tnie Fangora mo\u017cemy dostrzec przeciwstawne: zgliszcza i \u015bwie\u017co zbudowany gmach; czas wolny i prac\u0119; \u201ezachodni imperializm” kontra komunizm; przed wojn\u0105 i po wojnie, przed elektryfikacj\u0105 i po elektryfikacji, za sanacji i za w\u0142adzy ludowej. Operuje prost\u0105 retoryk\u0105 przeciwie\u0144stw: kiedy\u015b i teraz, po tej i po tamtej stronie. M\u00f3wi widzom: oce\u0144cie sami, gdzie jest lepiej.
Praca znajduje si\u0119 w Muzeum Sztuki w \u0141odzi. Niekt\u00f3rzy nie dowierzaj\u0105, \u017ce artysta namalowa\u0142 ten obraz \u201ena serio\u201d. A jednak, taka jest prawda, tak w owym czasie si\u0119 tworzy\u0142o.
Obraz \u201ePostaci\u201d<\/strong> nale\u017cy do najbardziej charakterystycznych dzie\u0142 epoki socrealizmu.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wojciech Fangor<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tw\u00f3rc\u0105 dzie\u0142a jest Wojciech Fangor, jeden z najwa\u017cniejszych artyst\u00f3w w historii polskiej sztuki drugiej po\u0142owy XX wieku. Wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca tzw. Polskiej Szko\u0142y Plakatu, prekursor sztuki w przestrzeni publicznej. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 obejmuje: malarstwo, grafik\u0119, architektur\u0119, rze\u017ab\u0119, scenografi\u0119 i instalacje przestrzenne.
(Obecnie trwa wystawa w CENTRUM SZTUKI WSP\u00d3\u0141CZESNEJ<\/strong>_W TORUNIU<\/a> do 4 wrze\u015bnia 2022)<\/p>\n\n\n\n

Wojciech Fangor urodzi\u0142 si\u0119 w 1922 roku w Warszawie. W czasie wojny studiowa\u0142 prywatnie u Tadeusza Pruszkowskiego i Felicjana Szcz\u0119snego Kowarskiego, a w 1946 roku uko\u0144czy\u0142 warszawsk\u0105 ASP.
Debiutowa\u0142 w 1949 roku wystaw\u0105 kubizuj\u0105cych pejza\u017cy i portret\u00f3w.
Popularno\u015b\u0107 przynios\u0142y mu obrazy malowane w latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych, szczeg\u00f3lnie \u201ePostaci\u201d (1950), \u201eMatka Koreanka\u201d (1951) oraz plakaty, w tym otwieraj\u0105cy histori\u0119 Polskiej Szko\u0142y Plakatu \u201eMury Malapagi\u201d (1952).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Matka Koreanka – Wojciech Fangor – 1951<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n


Fangor by\u0142 jednym ze wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u00f3w tzw. Polskiej Szko\u0142y Plakatu. W okresie 1953\u20131961 wykona\u0142 oko\u0142o 100. plakat\u00f3w i wiele rysunk\u00f3w do “\u017bycia Warszawy”. W malarstwie i w plakacie stosowa\u0142 podobne motywy plastyczne, operowa\u0142 monumentaln\u0105, mocn\u0105, syntetyczn\u0105 form\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

W po\u0142owie lat 50. artysta porzuci\u0142 obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 estetyk\u0119 socrealistyczn\u0105 oraz malarstwo figuratywne i po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 badaniu oddzia\u0142ywania sztuki w przestrzeni. Ta rewolucja w du\u017cej mierze by\u0142a wynikiem wsp\u00f3\u0142pracy, jak\u0105 artysta podj\u0105\u0142 z czo\u0142owymi polskimi architektami, m.in. z Jerzym So\u0142tanem (uczniem Le Corbusiera) i Stanis\u0142awem Zamecznikiem. Pierwszy z nich kierowa\u0142 zespo\u0142em odpowiedzialnym za aran\u017cacj\u0119 podziemnych wn\u0119trz Dworca \u015ar\u00f3dmie\u015bcie. Projektanci chcieli oszcz\u0119dzi\u0107 podr\u00f3\u017cnym wra\u017cenia piwnicznej klaustrofobii, oddzia\u0142uj\u0105c kolorem. Fangor pionowe szczeliny kamiennych \u015bcian wype\u0142ni\u0142 abstrakcyjnymi mozaikami. Kolejne bia\u0142e pasma kafli stopniowo nasyca\u0142y si\u0119 barw\u0105 dominuj\u0105c\u0105, uzyskuj\u0105c najwi\u0119ksz\u0105 intensywno\u015b\u0107 na poziomie oczu podr\u00f3\u017cnych znajduj\u0105cych si\u0119 w poci\u0105gu wje\u017cd\u017caj\u0105cym na stacj\u0119. W zamy\u015ble projektant\u00f3w ruch poci\u0105gu pozwala\u0142 podr\u00f3\u017cnym obserwowa\u0107 nieruchome p\u0142aszczyzny z wra\u017ceniem nak\u0142adania si\u0119 na siebie, kt\u00f3re dzia\u0142a\u0142y niczym klatki filmowe.
To nowe podej\u015bcie do sztuki w pe\u0142ni rozwin\u0119\u0142o si\u0119 w 1958 roku podczas wsp\u00f3\u0142pracy ze Stanis\u0142awem Zamecznikiem nad wystaw\u0105 \u201eStudium przestrzeni\u201d zaprezentowan\u0105 w Salonie Nowej Kultury w Warszawie. By\u0142a ona pierwsz\u0105 w historii polskiej sztuki instalacj\u0105 przestrzenn\u0105. Fangor pokaza\u0142 na niej 20 obraz\u00f3w optycznych namalowanych w r\u00f3\u017cnych formatach, spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych jedynie cztery zawis\u0142y na \u015bcianach. Reszta by\u0142a eksponowana na specjalnie rozmieszczonych sztalugach. W wystawie nie tyle chodzi\u0142o o do\u015bwiadczanie poszczeg\u00f3lnych prac, ile budowanie zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy nimi. Widz, wybieraj\u0105c drog\u0119 \u201ezwiedzania\u201d, stawa\u0142 si\u0119 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 dzie\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Fangor wspomina\u0142 po latach, \u017ce obraz optyczny zosta\u0142 przez niego odkryty przez przypadek. Pierwotnie na p\u0142\u00f3tnach opr\u00f3cz figur geometrycznych o niewyra\u017anych konturach mia\u0142y si\u0119 znale\u017a\u0107 elementy figuratywne. Jednak gdy artysta namalowa\u0142 abstrakcyjne t\u0142o, odkry\u0142, \u017ce te niewyra\u017ane figury oddzia\u0142uj\u0105 na przestrze\u0144 przed obrazem w kierunku widza. To przypadkowe odkrycie iluzji optycznej w 1958 roku sta\u0142o si\u0119 pocz\u0105tkiem prowadzonych przez niego a\u017c do lat 70. prekursorskich bada\u0144 malarskich, kt\u00f3re nazwa\u0142 \u201epozytywn\u0105 przestrzeni\u0105 iluzyjn\u0105”. To w\u0142a\u015bnie wtedy powsta\u0142y ikoniczne obrazy rozproszonych okr\u0119g\u00f3w i fal, kt\u00f3re umo\u017cliwi\u0142y Fangorowi znalezienie si\u0119 w kanonie minimalizmu i op-artu.
Najbardziej rozpoznawalnymi obrazami z tego okresu sta\u0142y si\u0119 okr\u0119gi, formy za pomoc\u0105 kt\u00f3rych artysta m\u00f3g\u0142 w niesko\u0144czono\u015b\u0107 bada\u0107 oddzia\u0142ywanie barw, przenikanie jednego koloru w drugi i pozbawione kraw\u0119dzi pulsuj\u0105ce kszta\u0142ty.
Fangor wielokrotnie powtarza\u0142, \u017ce \u201efascynuje go kosmos i jego ruch widzialny w\u0142a\u015bnie w formie pulsuj\u0105cych obiekt\u00f3w\u201d<\/strong>. Przybli\u017canie i oddalanie planet w soczewce teleskop\u00f3w sprawia\u0142o, \u017ce traci\u0142y one ostro\u015b\u0107 i zmienia\u0142y kszta\u0142ty \u2013 by\u0142 to efekt jaki artysta chcia\u0142 powt\u00f3rzy\u0107 w malarstwie.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

W latach 1961\u20131966 mieszka\u0142 i pracowa\u0142 w krajach Europy Zachodniej, a od 1966 roku w Stanach Zjednoczonych. Uczestniczy\u0142 w s\u0142ynnej mi\u0119dzynarodowej wystawie \u201eThe Responsive Eye\u201d w Museum of Modern Art w Nowym Jorku w 1965 roku.
W 1970 roku Muzeum Guggenheima zorganizowa\u0142o mu indywidualn\u0105 wystaw\u0119, na kt\u00f3rej artysta zaprezentowa\u0142 37 obraz\u00f3w. By\u0142 to sukces i presti\u017c, jakiego nie osi\u0105gn\u0105\u0142 \u017caden inny polski artysta za swojego \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Po 1974 roku artysta maluje obrazy figuratywne, w kt\u00f3rych wykorzystuje r\u00f3\u017cne techniki malarskie i sposoby przedstawiania dominuj\u0105ce w kulturze wizualnej drugiej po\u0142owy dwudziestego wieku. Nawi\u0105zuje do krytyki medi\u00f3w elektronicznych i krytyki kultury wsp\u00f3\u0142czesnej.
Fangor wykona\u0142 wiele zdj\u0119\u0107 ekranu telewizyjnego, kt\u00f3re s\u0142u\u017cy\u0142y mu p\u00f3\u017aniej przy malowaniu obraz\u00f3w. W obrazach “telewizyjnych” Fangor odtwarza\u0142 uj\u0119cia z ekranu telewizora w postaci masy niezr\u00f3\u017cnicowanego koloru, troch\u0119 przypominaj\u0105ce plakaty, aby potem prze\u0142ama\u0107 obraz siatk\u0105 kropek \u2013 pikseli, uzyskuj\u0105c w ten spos\u00f3b pointylistyczn\u0105, rozedrgan\u0105 faktur\u0119.
W tym okresie tworzy\u0142 tak\u017ce kola\u017ce, b\u0119d\u0105ce \u015bwiadectwem fascynacji artysty kultur\u0105 masow\u0105. Fangor w\u0142\u0105cza\u0142 w nie fragmenty scen, postacie i przedmioty przeniesione wprost z ilustrowanych magazyn\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Od 1989 roku Fangor mieszka\u0142 w Santa Fe w stanie Nowy Meksyk, gdzie powsta\u0142y cykle “Poczet kr\u00f3l\u00f3w polskich” (1990), “Wodzowie Indian” (1990) . Oba zdradza\u0142y inspiracje kubistyczne, kt\u00f3re powr\u00f3ci\u0142y w tw\u00f3rczo\u015bci Fangora po wielu latach.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

W 1999 roku, po ponad 30 latach w Stanach Zjednoczonych, Fangor powr\u00f3ci\u0142 do Polski. Tu osiad\u0142
w B\u0142\u0119dowie, w okolicach Radomia.
W czerwcu 2002 roku otworzy\u0142 wystaw\u0119 retrospektywn\u0105 w Galerii Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej BWA
w Katowicach, a w roku 2003 w Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie.
Pocz\u0105tek XXI wieku to dla artysty okres nowej, intensywnej tw\u00f3rczo\u015bci. Rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 nad nowym cyklem obraz\u00f3w \u201epalimpsestowych”, reinterpretuj\u0105cych dawne szkice i rysunki.
W tym czasie powstaj\u0105 obrazy, w kt\u00f3rych autor bada czasoprzestrze\u0144 w obrazie i kontek\u015bcie kulturowym, powstaj\u0105 obrazy i formy, do\u015bwiadczenia plastyczne, kt\u00f3rych rezultat zosta\u0142 przedstawiony na wystawie w 2005 roku w Centrum Rze\u017aby Polskiej w Oro\u0144sku.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Od 2007 do 2015 roku artysta pracowa\u0142 nad kolejnym projektem w przestrzeni publicznej \u2013 opracowaniem plastycznym II linii warszawskiego metra. Zaprojektowa\u0142 wej\u015bcia oraz dekoracje \u015bcian siedmiu stacji \u2013 olbrzymie, kolorowe litery, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 na ich nazwy.

Wojciech Fangor zmar\u0142 25 pa\u017adziernika 2015 roku w szpitalu w J\u00f3zefowie w wieku 92 lat.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"
Autoportret 1937r<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Autoportret 1942r<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
01.07.2010 Bledow n\/z Wojciech Fangor – jeden z najslynniejszych wspolczesnych polskich malarzy – w swojej pracowni\nfot. Wlodzimierz Wasyluk\/REPORTER<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Ciekawostki o arty\u015bcie:
W 1954 roku Wojciech Fangor wykona\u0142 monumentaln\u0105 kompozycj\u0119 w Muzeum Historycznym w Warszawie, pokrywaj\u0105c\u0105 powierzchni\u0119 ca\u0142ej \u015bciany mierz\u0105cej ponad siedem metr\u00f3w d\u0142ugo\u015bci. Malowid\u0142o przedstawia\u0142o trzech p\u00f3\u0142nagich m\u0119\u017cczyzn wykuwaj\u0105cych na kowadle ostrze kosy. Obraz nawi\u0105zywa\u0142 do znanego rysunku Artura Grottgera Kucie kos<\/em>, ukazuj\u0105cego przygotowywanie broni przez powsta\u0144c\u00f3w styczniowych. Niestety \u201ekomu\u015b\u201d owe dzie\u0142o si\u0119 \u201enie spodoba\u0142o\u201d i zosta\u0142o ono zas\u0142oni\u0119te p\u0142ytami pil\u015bniowymi na 59 lat. Od tamtej pory po muzeum kr\u0105\u017cy\u0142y jedynie legendy o ukrytym w \u015bcianie obrazie.
Obraz zosta\u0142 ods\u0142oni\u0119ty dopiero podczas przygotowa\u0144 do generalnego remontu Muzeum Warszawy. Po zdemontowaniu p\u0142yt okaza\u0142o si\u0119, \u017ce praca zachowa\u0142a si\u0119 w doskona\u0142ym stanie. Jej pierwszy publiczny pokaz odby\u0142 si\u0119 23 kwietnia 2013 roku w obecno\u015bci Wojciecha Fangora, kt\u00f3ry po latach podpisa\u0142 swoje dzie\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kucie kos – Wojciech Fangor 1954<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Artysta tworzy\u0142 r\u00f3wnie\u017c scenografie do produkcji teatralnych, m.in. do baletu Marthy Graham
w Theatre Playbill Marka Hellingera w Nowym Jorku (1974) oraz do \u201eHomage to the Whale” (1980), gdzie na stoku g\u00f3ry, widocznej z daleka, umie\u015bci\u0142 zrobion\u0105 z r\u0119cznik\u00f3w sylwetk\u0119 wieloryba.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Wieloryb – Wojciech Fangor<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Fangor wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 tak\u017ce z architektami \u2013 m.in. przy renowacji wn\u0119trza restauracji na Wy\u015bcigach Konnych w Warszawie S\u0142u\u017cewcu oraz przy projektowaniu Centralnego Domu Towarowego w Warszawie, Pawilonu Polskiego na Wystaw\u0119 \u015awiatow\u0105 w Brukseli, Pawilon\u00f3w Polskich w Nowym Jorku i w Pary\u017cu czy projekcie wn\u0119trz Dworca Warszawa \u2013 \u015ar\u00f3dmie\u015bcie oraz wspomnianej II linii metra.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Projekt pawilonu Expo ’58, Bruksela<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

U schy\u0142ku \u017cycia Wojciech Fangor sta\u0142 si\u0119 jednym z najdro\u017cszych i najbardziej poszukiwanych polskich artyst\u00f3w na aukcjach dzie\u0142 sztuki.
W 2013 roku jego obraz \u201eM 8\u201d<\/em> z 1969 roku sprzedano za 506 tysi\u0119cy z\u0142otych. A w pa\u017adzierniku 2015 roku, tu\u017c przed \u015bmierci\u0105 artysty, pad\u0142 rekord sprzeda\u017cy aukcyjnej – obraz \u201eM 58\u201d<\/em> z 1970 roku, zosta\u0142 sprzedany za 923 tysi\u0105ce z\u0142otych. Natomiast w 2020 roku dzie\u0142o \u201eM 22\u201d<\/em> wylicytowano za sum\u0119 7,3 mln z\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli podoba\u0142 si\u0119 Pa\u0144stwu artyku\u0142 zapraszam do do\u0142\u0105czenia na FB: Link TUTAJ<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"
M8<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
M58<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
M22<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

\u017ar\u00f3d\u0142a: Fundacja Promocji Tw\u00f3rczo\u015bci Wojciecha Fangora, Culture, Wikipedia, Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej \u201eZnaki Czasu\u201d w Toruniu<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jeden z najwa\u017cniejszych artyst\u00f3w w historii polskiej sztuki drugiej po\u0142owy XX wieku. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 obejmuje<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":3163,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"footnotes":""},"categories":[20,17,18],"tags":[149,150],"class_list":["post-2178","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-grafika","category-malarstwo","category-rzezba","tag-fangor","tag-opart"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2178","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2178"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2178\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3150,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2178\/revisions\/3150"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3163"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2178"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2178"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwintesencja.art\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2178"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}