Włodzimierz Terlikowski był jednym z polskich malarzy związanych ze środowiskiem École de Paris. Po licznych podróżach po Europie, Azji, Afryce i Australii w 1911 roku osiadł w Paryżu. Wystawiał we Francji, Belgii, Włoszech i Polsce. Malował przede wszystkim pejzaże, martwe natury i portrety. Charakterystycznym elementem jego języka malarskiego stały się wyrazisty kolor oraz gruba, niemal rzeźbiarsko traktowana warstwa farby.
Włodzimierz Terlikowski
Ulica w słońcu, 1930
22000,00 zł
In stock
Włodzimierz Terlikowski (1873–1951)
Ulica w słońcu, 1930
olej na płótnie, 65 x 92 cm, w św. p-p: 60 x 93 cm, 85 x 112 cm (z oprawą)
sygnowany i datowany 1930
Jasny, niemal świetlisty pejzaż miejski Włodzimierza Terlikowskiego z 1930 roku. Rozległa ulica prowadzi wzrok ku widocznej w oddali wieży, podczas gdy ciąg wysokich, rozświetlonych fasad buduje spokojny rytm całej kompozycji. Monumentalność architektury przełamują niewielkie sylwetki przechodniów zaznaczone intensywnymi akcentami błękitu.
Obraz zachwyca przede wszystkim materią. Terlikowski nie opisuje architektury linearnie – konstruuje ją z nakładanych szpachlą warstw farby. Fragmenty murów, okien, gzymsów i schodów powstają niemal jak płaski relief. Z bliska obraz ujawnia bogactwo faktury i swobodę gestu, z dalszej perspektywy wszystkie elementy łączą się w harmonijny miejski pejzaż.
Szczególnie interesująca jest niezwykle subtelna paleta: rozbielone róże, kremy, delikatne zielenie i błękit nieba. To bardziej liryczne oblicze malarstwa Terlikowskiego – dalekie od ciężkich kontrastów kolorystycznych obecnych w części jego dorobku. Jasność kompozycji oraz duży format sprawiają, że obraz bardzo dobrze funkcjonuje również we współczesnym wnętrzu.
Na powierzchni zachowała się naturalna dla blisko stuletniego obrazu siatka drobnych krakelur, szczególnie widoczna w grubszych partiach malarskich. Nie odbiera ona pracy walorów estetycznych; przeciwnie, współtworzy jej historyczny charakter i podkreśla reliefową strukturę farby.
English 
Polski