Leonardo da Vinci, żyjący w latach 1452–1519, był archetypowym człowiekiem renesansu, którego wszechstronny geniusz obejmował malarstwo, rzeźbę, architekturę, inżynierię oraz anatomię. Jako artysta przeszedł do historii dzięki rewolucyjnemu wykorzystaniu światłocienia i techniki sfumato, co pozwoliło mu stworzyć tak ikoniczne dzieła jak Mona Lisa czy Ostatnia Wieczerza. Jego ciekawość świata wykraczała jednak daleko poza ramy sztuki, prowadząc go do pionierskich badań nad budową ludzkiego ciała oraz projektowania maszyn wyprzedzających epokę o setki lat, w tym prototypów helikopterów, czołgów i systemów hydraulicznych. Większość swoich odkryć i przemyśleń uwiecznił w obszernych kodeksach pisanych pismem lustrzanym, które do dziś stanowią dowód na to, że dla Leonarda nauka i sztuka stanowiły nierozerwalną jedność, opartą na głębokiej obserwacji natury.





