Wanda Korzeniowska była malarką i rysowniczką działającą na przełomie XIX i XX wieku, związaną z kręgiem artystycznym Galicji oraz środowiskiem krakowskim. Kształciła się w okresie, gdy dostęp kobiet do akademickiej edukacji artystycznej był wciąż ograniczony, dlatego – podobnie jak wiele artystek jej pokolenia – zdobywała wykształcenie w prywatnych pracowniach i szkołach artystycznych.
Jej twórczość obejmowała przede wszystkim portret i studium głowy, wykonywane w technikach rysunkowych i pastelowych. Artystka koncentrowała się na subtelnym modelunku twarzy i psychologicznym ujęciu postaci. Charakterystyczne dla jej prac jest miękkie prowadzenie kreski, delikatne przejścia tonalne oraz skupienie na indywidualnym wyrazie modela.
Pastel „Profil kobiety” jest reprezentatywnym przykładem tej wrażliwości – kompozycja oparta została na klasycznym ujęciu profilowym, podkreślającym linię nosa, ust i brody oraz spokojny, introspektywny charakter przedstawionej postaci. Tło zostało potraktowane szkicowo, dzięki czemu cała uwaga skupia się na twarzy modelki i subtelnym modelunku światłocieniowym.
Twórczość Korzeniowskiej wpisuje się w szeroki nurt działalności polskich artystek przełomu XIX i XX wieku, których dorobek w ostatnich latach poddawany jest ponownej rewaluacji badawczej i muzealnej. Obecność pracy na wystawie „Co babie do pędzla?! Artystki polskie 1850–1950” w Muzeum Narodowym w Lublinie potwierdza rosnące zainteresowanie twórczością tej generacji artystek.







