Adam Styka (1890–1959) – polski malarz orientalista, syn znanego malarza Jana Styki. Studiował w École des Beaux-Arts w Paryżu oraz w pracowni swojego ojca. W latach 20. i 30. XX wieku odbył liczne podróże artystyczne do Afryki Północnej i na Bliski Wschód (m.in. Maroko, Algieria, Tunezja i Egipt), które stały się głównym źródłem inspiracji jego twórczości.
Specjalizował się w scenach rodzajowych i portretach o tematyce orientalnej – przedstawiał życie mieszkańców Maghrebu, sceny targowe, jeźdźców, a także zmysłowe sceny z kobietami w egzotycznym otoczeniu. Jego prace charakteryzują się dekoracyjną kolorystyką, miękkim światłem i narracyjnym charakterem.
Po II wojnie światowej artysta osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie kontynuował działalność malarską aż do śmierci w 1959 roku.







