Alberto Giacometti (1901-1966) był szwajcarskim rzeźbiarzem, malarzem i grafikiem, jednym z najważniejszych artystów XX wieku. Pochodził z rodziny artystycznej — jego ojcem był malarz Giovanni Giacometti. W 1922 roku wyjechał do Paryża, gdzie studiował w Académie de la Grande Chaumière u Antoine’a Bourdelle’a. We wczesnym okresie interesował się kubizmem i surrealizmem, jednak największą rozpoznawalność przyniosły mu późniejsze, ascetyczne przedstawienia postaci ludzkiej: wydłużone figury, popiersia i głowy, będące jednym z najbardziej charakterystycznych znaków sztuki powojennej. Tworzył również rysunki, obrazy i grafiki, w których — podobnie jak w rzeźbie — powracał motyw twarzy, spojrzenia, samotności i kruchej obecności człowieka w przestrzeni.




